Irena Popławska (ur. 17 lutego 1924 we Lwowie, zm. 14 października 1995 w Łodzi) – polski historyk sztuki, historyk architektury łódzkiej, regionalista, publicysta, działacz społeczny, nauczyciel akademicki w Uniwersytecie Łódzkim i Politechnice Łódzkiej.

Nauka i studia Irena Popławska, z domu Jarzyńska, urodziła się we Lwowie w rodzinie inteligenckiej. Córka Edmunda Jarzyńskiego, autora książki Tajemnice starych kamienic, siostra łódzkiego fotografika Zbigniewa Jarzyńskiego. Świadectwo dojrzałości uzyskała w 1945 w Liceum Ogólnokształcącym w Rzeszowie. W 1946 rozpoczęła studia na kierunku historii sztuki w Uniwersytecie Łódzkim. Ukończyła je w 1952 z dyplomem magistra filozofii w zakresie historii sztuki.

Praca zawodowa Już w początkowym okresie studiów podjęła pracę związaną z kierunkiem zainteresowań naukowych. Przez rok pracowała w urzędzie wojewódzkiego konserwatora zabytków, uczestniczyła w tworzeniu ewidencji zabytków ruchomych i zabytków architektury na rozległym terenie ówczesnego województwa łódzkiego. Od podstaw poznawała problematykę działań konserwatorskich różnorodnych obiektów i przedmiotów zabytkowych rozproszonych na znacznym obszarze. W tym okresie istotny wpływ na ukierunkowanie późniejszych zainteresowań wywarł kontakt z zabytkami architektury.