Odkrywała i przybliżała Łódź jako jedno z ważniejszych centrów architektury ziem polskich, a ponadto zajmowała się tematem architektury przemysłowej – dotychczas w polskiej literaturze nie poruszanym, a w literaturze zachodnioeuropejskiej dopiero wówczas zaczynającym budzić zainteresowanie. Profesor Irena Popławska propagowała architekturę mieszkaniową Łodzi, a przede wszystkim przemysłową także na międzynarodowych seminariach i konferencjach (Fryburg, Kopenhaga, Lyon, Wiedeń). Przedmiotem badań Ireny Popławskiej stały się też wybrane rezydencje łódzkich przemysłowców, a w szczególności rezydencje występujące w związku przestrzennym z zabudową przemysłową i kształtujące łącznie większe założenia urbanistyczne, takie jak zespół fabryczno-rezydencjonalny Karola Scheiblera Księży Młyn oraz zespół fabryczno-rezydencjonalny Izraela Poznańskiego przy ul. Ogrodowej.
Działalność pozazawodowa Niezależnie od zajęć dydaktycznych i prac naukowych profesor Irena Popławska działała także w stowarzyszeniach naukowych. Od 1952 była członkiem Stowarzyszenia Historyków Sztuki.