Dorobek naukowy prof. Ireny Popławskiej powstawał równolegle do jej pracy dydaktycznej. Dydaktykę traktowała Irena Popławska, jako podstawowy obowiązek nie szczędząc nigdy czasu na konsultacje związane z tematyką prowadzonych zajęć oraz na wnikliwe rozpatrywanie wszelkich spraw, z którymi studenci licznie zgłaszali się do niej w czasie sprawowania funkcji zastępcy Dyrektora Instytutu ds. Dydaktycznych.
W swej rozprawie doktorskiej podjęła, jako jedna z pierwszych badaczy, tematykę łódzkiej architektury przemysłowej. W owych latach była to działalność pionierska i prekursorska. Zwróciła ona uwagę środowiska historyków architektury na nie rozpoznaną dotychczas i całkowicie niedocenianą architekturę polskiego przemysłu oraz na swoisty fenomen gwałtownej urbanizacji Łodzi, związany z jej rozwojem w ostatniej ćwierci XIX w.