została mianowana profesorem nadzwyczajnym oraz wybrana do senatu Politechniki Łódzkiej jako reprezentant profesorów Wydziału Budownictwa i Architektury.
W związku ze wznowieniem na Uniwersytecie Łódzkim kierunku studiów z zakresu historii sztuki podjęła również zajęcia dydaktyczne na tym kierunku oraz aktywnie uczestniczyła w pracach organizacyjnych i w kształtowaniu programu studiów. Związki z Uniwersytetem Łódzkim utrzymywała również we wcześniejszym okresie, prowadząc zajęcia z historii sztuki dla studentów etnografii. Od uruchomienia w 1977 Podyplomowego Studium Turystyki przy Instytucie Geografii Ekonomicznej i Organizacji Przestrzeni UŁ aż do momentu zawieszenia jego działalności w 1991 prowadziła wykład „Wybrane zagadnienia z historii architektury i urbanistyki”.
Dorobek naukowy profesor Ireny Popławskiej związany był ściśle z architekturą przemysłowej Łodzi, począwszy od 1964, od pierwszych publikacji o tej tematyce. Były to prace dotyczące budownictwa domów robotniczych i domów rzemieślniczych w Łodzi. To prace o charakterze pionierskim nie tylko ze względu na rodzaj badanej struktury, rozwijały one też warsztat badawczy historyka sztuki, wykorzystując elementy analizy funkcjonalnej i architektoniczno-przestrzennej.