A-7 miały bardzo dobre własności lotne. Dysponowały jednak mniejszym udźwigiem i liczbą przewożonych żołnierzy, niż szybowce G-11, konfiguracja ich ładowni utrudniała ponadto przewożenie ładunku (poza rozmieszczeniem miejsc, przez środek ładowni, między dwoma środkowymi miejscami, biegła pionowa rura, do której mocowano mechanizm podnoszenia podwozia. Ich zaletą była możliwość holowania przez lżejsze samoloty jednosilnikowe. Do holowania używano jednak w praktyce tych samych lekkich bombowców SB-2 i średnich DB-3F (Ił-4) (DB-3 mógł holować dwa szybowce).
Opis konstrukcji Lekki szybowiec transportowy, wolnonośny górnopłat o konstrukcji głównie drewnianej. Kadłub konstrukcji półskorupowej, w przekroju zbliżony do prostokąta. Z przodu była jednoosobowa kabina pilota, z szybą przednią i bocznymi, wpisana w obrys kadłuba. Za nią była ładownia. W przedniej części lewej burty i w tylnej części prawej burty były dwuskrzydłowe drzwi. Żołnierze desantu siedzieli na sześciu osobnych miejscach: dwóch po bokach z przodu, dwóch z tyłu i dwóch pośrodku. W drzwiach były małe okrągłe okienka, okienka były także na przeciwległych do drzwi miejscach burt.