Terminologia Polski rzeczownik „grywalność” jest kalką angielskiego terminu playability i upowszechnił się w polszczyźnie za pośrednictwem prasy growej lat 90. XX wieku, a następnie publikacji groznawczych. W tekstach anglojęzycznych playability bywa używane wymiennie lub w opozycji do pojęcia gameplay (pol. „rozgrywka”): gameplay opisuje wówczas zbiór czynności i reguł składających się na doświadczenie gry, natomiast playability – jakość tego doświadczenia z perspektywy gracza.
Od grywalności odróżnia się: (replayability) – właściwość gry polegającą na tym, że kolejne rozgrywki zachowują atrakcyjność, m.in. dzięki proceduralnemu generowaniu treści, rozgałęzionej narracji lub trybom wieloosobowym; grywalizację (gamification) – zastosowanie elementów projektowania gier w kontekstach niebędących grami; dostępność gier (game accessibility) – możliwość korzystania z gry przez osoby z niepełnosprawnościami, bywającą traktowaną jako składnik grywalności lub jako pojęcie odrębne.
Historia pojęcia Refleksja nad tym, co czyni gry atrakcyjnymi, wyprzedza samo pojęcie grywalności.