W 1947 został skierowany do Kompanii Akademickiej nr 1 i rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. Po ukończeniu studiów uzyskał tytuł inżyniera i pełnił służbę w odbiorze produkcji uzbrojenia w Zakładach Metalowych w Radomiu, a następnie w Centralnym Badawczym Poligonie Artyleryjskim w Zielonce koło Warszawy. W 1959 ukończył w trybie zaocznym studia w Akademii Sztabu Generalnego WP. W 1960 objął obowiązki zastępcy szefa Departamentu Uzbrojenia MON, a rok później został skierowany na przeszkolenie w Wyższej Szkole Artyleryjsko-Inżynieryjnej w Penzie (ZSRR) w zakresie rakiet operacyjno-taktycznych. We wrześniu 1965 został awansowany na mocy uchwały Rady Państwa PRL na stopień generała brygady. Nominację otrzymał w październiku 1965 w Belwederze z rąk przewodniczącego Rady Państwa Edwarda Ochaba.