W latach 1966–1969 był szefem Departamentu Uzbrojenia MON, a po jego reorganizacji (w lutym 1969 roku) szefem Służby Uzbrojenia i Elektroniki MON. W listopadzie 1969 został zastępcą szefa Komitetu Technicznego Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw Uczestników Układu Warszawskiego w Moskwie. Od 1972 pełnił służbę na stanowisku szefa Sztabu Służb Technicznych -zastępcy Głównego Inspektora Techniki WP. Był absolwentem kursu operacyjno-strategicznego w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Woroszyłowa w Moskwie (1975). Od maja 1977 do maja 1982 pełnił funkcję szefa Wojskowych Przedsiębiorstw Remontowo-Produkcyjnych Głównego Inspektoratu Techniki WP. W latach 1982–1983 oddelegowany do służby poza wojskiem na stanowisku zastępcy przewodniczącego Komitetu Przemysłu Obronnego Rady Ministrów. W 1986 przjął od gen. bryg. dr Mieczysława Kaczyńskiego obowiązki komendanta Instytutu Systemów Zabezpieczenia Technicznego Wojsk w Wojskowej Akademii Technicznej (do 1989 roku).
10 listopada 1989 pożegnany oficjalnie przez ministra obrony narodowej, gen. armii Floriana Siwickiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej, przeniesiony w stan spoczynku w wieku 65 lat z dniem 2 grudnia 1989.