Nie na długo. Prusacy mieli potrójnego pecha – po pierwsze dowódca korpusu gwardii generał August von Württemberg uznał, że milczenie francuskich dział oznacza słabnięcie francuskiej obrony (w rzeczywistości przygniecionych pruskim ogniem), po drugie zależało mu bardzo żeby zgarnąć laur zwycięstwa zanim nadciągną Sasi, po trzecie wreszcie jego oficerowie, którym zależało na jak najszybszym skróceniu dystansu i przekroczeniu "dziury Chassepota", zgrupowali żołnierzy w zwarte kolumny. O 17:00 wydał rozkaz uszykowania całego pruskiego korpusu gwardii (1. i 2. dywizja) w kolumnach szturmowych u stóp St. Privat. Francuzi nie byli w stanie uwierzyć swemu szczęściu. Gdy zwarte oddziały pruskie pojawiły się przed ich frontem, francuscy strzelcy otwarli ogień salwowy. W krótkim czasie gwardia pruska straciła 8000 zabitych i rannych, a reszta rozpierzchła się w panice. Nie lepiej wiodło się heskiej 25. dywizji na prawo od gwardii, która musiała nacierać przez odkryty teren w sam środek pozycji Ladmitraulta. Francuski ogień dziesiątkował całe bataliony. Sam tylko korpus generała von Württemberg stracił w tym ataku więcej ludzi, niż cała pruska armia w bitwie pod Sadową.