Floty francuskie z Tulonu i Brestu miały się następnie połączyć koło Martyniki i wspólnie wrócić do Europy, wysadzić wojska w Irlandii, by wywołały tam antybrytyjskie powstanie, a następnie zlikwidować słabe patrole brytyjskie na kanale La Manche. Na koniec okręty francuskie miały przetransportować Armée d’Angleterre przez Cieśninę Kaletańską.

Villeneuve wypłynął z Tulonu 29 marca 1805 roku, mając ze sobą 11 liniowców, 6 fregat i 2 brygi. Udało mu się uniknąć blokady admirała Nelsona i 8 kwietnia wydostał się przez Cieśninę Gibraltarską na Atlantyk. W Kadyksie usunął blokadę przez wyparcie brytyjskiej eskadry. Dzięki temu dołączyć do niego mogło 6 hiszpańskich liniowców. Połączona flota pożeglowała do Indii Zachodnich, gdzie 12 maja znalazła się koło Martyniki.

Silne wiatry zachodnie zatrzymały flotę Nelsona na Morzu Śródziemnym aż do 7 maja, toteż flota brytyjska w sile 10 okrętów zjawiła się koło Antiguy dopiero 4 czerwca.

Villeneuve czekał koło Martyniki na admirała Ganteaume’a, którego flota miała opuścić Brest i połączyć się z nim. Ganteaume nie zdołał jednak wyrwać się z blokady i nie przybył.