Z powodu zapadających ciemności i ogólnego zamieszania wymiana ognia ciągnęła się jeszcze przez godzinę.
O świcie następnego dnia (23 lipca) obie floty znalazły się w odległości 27 km od siebie. Calder nie miał ochoty na drugą bitwę z silniejszym liczebnie przeciwnikiem, tym bardziej że miał dwa poważnie uszkodzone okręty – „Windsor Castle” i „Malta”. Wziął także pod uwagę możliwość, że po zaprzestaniu blokady Rochefort i Ferrol, tamtejsze floty mogły bez przeszkód wyjść teraz w morze i wzmocnić siły Villeneuve’a. Anglicy zatem zrezygnowali z dalszej walki i wraz ze zdobytymi dwoma hiszpańskimi okrętami skierowali się na północny wschód.
Villeneuve w swoim raporcie twierdził, że początkowo miał zamiar zaatakować Anglików, jednak z powodu lekkiego wiatru dotarcie do okrętów angielskich zajęłoby tyle czasu, że do walki doszłoby o bardzo później porze, czego Villeneuve chciał uniknąć. Gdy 24 lipca zmienił się kierunek wiatru, flota francusko-hiszpańska znalazła się od strony zawietrznej w stosunku do Brytyjczyków, co było idealną pozycją do natarcia. Villeneuve jednak, zamiast zaatakować, skierował swoje okręty na południe. Gdy przybył do portu w La Corunii (połączył się tam z blokowaną eskadrą francuską z El Ferrol) 1 sierpnia otrzymał rozkaz od Napoleona, by natychmiast udać się do Brestu i Boulogne.