thumb|Podkast serii Nauka XXI wieku pod tytułem „Stylometria”, rozmowa z Tomaszem Staniszem Stylometria (gr. στῦλος „słup” i μέτρον „miara”) – metoda analizy dzieła sztuki dla ustalenia statystycznej charakterystyki stylu autora. Służy głównie rozstrzyganiu kwestii autorstwa dzieł anonimowych bądź chronologii przekazu. Założenia stylometrii przedstawił w roku 1890 Wincenty Lutosławski, w pracy „Principes de stylometrie”.
Historia W 1439 roku Lorenzo Valla udowodnił, że dokument „Donacja Konstantyna” jest falsyfikatem, opierając dowód na porównaniu łaciny tam użytej z dokumentami z epoki. Można to uznać za prapoczątek stylometrii, pierwszy udokumentowany przypadek zastosowania analizy porównawczej dla ustalenia autentyczności. Jednak prawdopodobnie współczesna stylometria bierze swój początek w sugestii Augusta de Morgana, który w 1851 r. postawił tezę, iż możliwa jest identyfikacja autorów tekstów biblijnych na podstawie analizy długości słów używanych przez poszczególnych autorów.