W 1935 r. jej zadanie określono jako „centralne wykonywanie kontroli dokumentów pocztowego ruchu pieniężnego oraz prowadzenie i uzgadnianie z zagranicznymi zarządami pocztowo-telegraficznymi rozrachunków, wynikających z międzynarodowej wymiany pocztowej, telefonicznej, telegraficznej i radiotelegraficznej”.
IKR była jednostką nowoczesną i sprawną, korzystającą ze zdobyczy ówczesnej techniki. W 1929 do kontroli przekazów pocztowych wprowadzono maszyny firmy Hollerith (która to firma w 1924 przekształciła się w dzisiejszego potentata z dziedziny informatyki – IBM). Wydarzenie to uznawane jest za jedno z pionierskich zastosowań informatyki w Polsce. Prace IKR zautomatyzowano, wprowadzając także dziurkacze do kopiowania przekazów, tabulatory do sumowania wpłat i wypłat przekazowych oraz segregatory służące do sortowania kart.
Struktura organizacyjna Od 1921 r. IKR składała się z dwóch wydziałów: I Wydziału kontroli opłat pocztowych i II Wydziału kontroli przekazów pocztowych, które z kolei, w miarę potrzeb mogły być podzielone na oddziały. Pracami IKR kierował Dyrektor, pracami wydziałów kierowali naczelnicy, a oddziały prowadzone były przez kierowników.