thumb|250px|right|Przybliżenie fragmentu wyświetlacza VFD, widoczny świecący luminofor i włókna żarzenia (katody) naprężane przez metalowe sprężyny z prawej strony thumb|right|250px|Radziecki wyświetlacz ИВ-18, widoczne anody, siatki, katody, podłoże ze ścieżkami łączącymi anody i siatki Wyświetlacz fluorescencyjny, Wyświetlacz VFD () – próżniowa lampa elektronowa, wyświetlacz działający na zasadzie fluorescencji bombardowanego elektronami luminoforu.
Zasada działania Katody są wytwarzane w postaci wolframowych przewodów, pokrytych tlenkami metali ziem alkalicznych, zasilanych napięciem o wartości kilku woltów i umieszczane z przodu wyświetlacza (widoczne w ciemności jako ciemnoczerwone linie). Katody emitują elektrony, które przelatują przez cienką metalową siatkę (mającą na celu rozproszenie oraz kontrolę elektronów), zasilaną w danej chwili dodatnim względem katody napięciem, uderzając w umieszczone pod nią anody, ale tylko w te, o dodatnim potencjale elektrycznym. Pozostałe siatki i anody ze względu na brak odpowiedniego potencjału odpychają elektrony.
W wyniku bombardowania elektronami warstwy luminoforu, którą pokryta jest anoda (wystąpienie zjawiska katodoluminescencji), emitowane jest światło, wyświetlające konkretne informacje, w postaci cyfr, liter i znaków.