W niektórych rozwiązaniach (ang. front luminous VFD) siatki i katody znajdują się pod warstwą widoczną z zewnątrz.
Typowy wyświetlacz jest multipleksowany: siatki sterujące są włączane kolejno, a w tym samym czasie podawane jest napięcie na odpowiednie anody. Dzięki multipleksowaniu anody znajdujące się pod różnymi siatkami (przykładowo: poszczególne elementy pola siedmiosegmentowego) mogą być połączone ze sobą i wyprowadzone na zewnątrz pojedynczym przewodem, a to zmniejsza wymaganą liczbę wyprowadzeń lampy.
Zastosowanie thumb|right|250px|Tył wyświetlacza ИВ-18 Wyświetlacze VFD są stosowane w magnetowidach, odtwarzaczach DVD, stacjonarnym i samochodowym sprzęcie audio, urządzeniach RTV, kasach fiskalnych, sprzęcie AGD. Były montowane w kalkulatorach (również w ręcznych) i w przenośnych grach elektronicznych. Wady i zalety Główne zalety wyświetlaczy fluorescencyjnych to: wysoki kontrast i ostrość wyświetlanych znaków, co przyczynia się do wysokiej czytelności łatwość uzyskania różnych kolorów świecenia w tym samym wyświetlaczu (różne składy chemiczne luminoforów) barwa światła wytwarzanego przez luminofor jest uznawana za przyjemniejsza dla oka niż barwy wyświetlaczy LED czy LCD duża dowolność w wyborze kształtów wyświetlanych znaków wyświetlacz (w przeciwieństwie do LCD) sam wytwarza światło, przez co nie wymaga