Ozdobny kartusz z tym właśnie rokiem widnieje do dziś na elewacji podwórzowej skrzydła frontowego.
Sprzedaż pałacu Po śmierci Karola Jana Szlenkiera w 1900 r. pałac pozostał w rękach wdowy i dzieci. O ich interesy dbała rada familijna, na której czele stanął z czasem Karol Stanisław Szlenkier – najmłodszy syn Karola Jana. Po wybuchu I wojny światowej przeniósł się na Ukrainę, skąd powrócił do Warszawy po kilku latach. Okazało się, że w wyniku działań wojennych i zmian granic ich majątek nie był już tak ogromny. Z tego powodu na hipotekę pałacu zaciągnięto poważną pożyczkę.
Pałac stawał się dla rodziny ciężarem, więc postanowiono go sprzedać. Zainteresowała się nim misja włoska. Historia włosko-polskich stosunków dyplomatycznych, stanowiących tło dla dziejów budynku Ambasady Włoch w Warszawie sięga 1919 r. Zaczęły się od Wenecjan – twórców nowoczesnej dyplomacji. Poselstwa wysyłane do Polski były jednak nadzwyczajne, co oznacza, że nie miały charakteru stałego. Ostatecznie w 1922 r. Pałac Szlenkierów stał się siedzibą włoskiej misji dyplomatycznej.