Za każdym razem musiała być to postać w jakiś sposób znacząca i ważna. Naturalnym skojarzeniem według Lemaire jest więc odniesienie do Jezusa Chrystusa. Józef Flawiusz w dziele Dawne dzieje Izraela wspomina o śmierci „(...) Jakuba, brata Jezusa zwanego Chrystusem (...)”Dawne dzieje Izraela] księga 20, rozdział 9, akapit 1 w roku 62 n.e. Ponieważ obrządek pogrzebowy wymagał roku przygotowań do złożenia kości w ossuarium, stąd Lemaire mówi o roku 63.
Jednak od początku pojawiały się wątpliwości. Polski archeolog Zdzisław Kapera, w artykule „Problem datowania i interpretacji tak zwanego ossuarium Jakuba syna Józefa brata Jezusa” zapytuje: czemu inskrypcja nie jest po tej samej stronie co rozety (tam powinna się znajdować)? czemu pokrywa ossuarium nie pasuje do niego dokładnie? czy ossuarium na pewno pochodzi z lat 60. I wieku? wydatowane jest na podstawie tekstu Józefa Flawiusza i mało przekonującym wyliczeniu prawdopodobieństwa, opartym na wątpliwych danych; tylko jeden naukowy argument potwierdza wiarygodność obiektu – jest nim wynik badań geologicznych potwierdzających jerozolimskie pochodzenie obiektu Rochelle I.