W 1900 roku ożenił się z Kathleen Macredie, ze związku z którą narodzili się trzej jego synowie. Również w 1900 roku został rekomendowany na pierwszego stałego członka katedry anatomii oraz profesora anatomii w Rządowej Szkole Medycznej w Kairze. Funkcję tę piastował do 1909 roku, prowadząc badania nad zachowanymi szczątkami mózgów mumii egipskich. W 1905 roku brał udział w badaniach mumii kilkunastu największych władców starożytnego Egiptu. Wydał opinię przeczącą poglądowi jakoby przyczyną śmierci Totmesa II była choroba, dokładnie opisując stan ciała faraona. Brał udział w odwijaniu bandaży mumii m.in.: Totmesa IV, którego najpierw razem z Howardem Carterem poddał badaniu rentgenowskiemu w kairskim szpitalu. Był to pierwszy przypadek użycia aparatu rentgenowskiego do badań mumii faraona, 23 sierpnia 1905 roku - Amenhotepa III, w czerwcu i lipcu 1905 roku - Ramzesa IV, Ramzesa V i Ramzesa VI, ponadto w 1905 roku odwinął i zbadał Setiego II i mumię, uważaną za Setnachta, która po zbadaniu okazała się mumią kobiety, prawdopodobnie królowej Tauseret oraz 8 lipca 1907 roku Merenptaha. W 1907 roku otrzymał stanowisko Doradcy Anatomicznego Brytyjskiej Misji Archeologicznej w Nubii oraz został wybrany członkiem The Royal Society.