W latach tych, współpracując z Fredrickiem Wood Jonesem prowadził badania i wykonywał szczegółowe opisy mumii i szkieletów, odnajdywanych podczas prac w Nubii. Badania te przyniosły wiele niezwykle interesujących odkryć, dotyczących śladów chorób i schorzeń, odkrytych w zmumifikowanych ciałach oraz szczątkach ludzkich. Między innymi odkryto ślady przepukliny, podagry, trądu, zmian nowotworowych, ospy, gruźlicy i zrostów w okolicach wyrostka robaczkowego. W 1909 roku opuścił Kair i powrócił do Anglii, gdzie został jednym z członków grona katedry anatomii na Manchester University. Podczas pracy w Manchesterze prowadził badania w dziedzinie neurologii oraz jednocześnie kontynuował badania materiału pozyskanego podczas wykopalisk w Nubii. W 1919 roku opuścił Manchester i objął stanowisko Profesora Anatomii na University College w Londynie, które to stanowisko piastował do swej śmierci w 1937 roku. Podczas pracy w Londynie skupiał się nad studiowaniem ludzkiej biologii w aspekcie psychologicznym i kulturowym na tle historii medycyny.