W międzyczasie został mianowany na stopień generała kawalerii (26 kwietnia 1899) i admirała (4 września 1902). W 1913 został wyznaczony na stanowisko generalny inspektor sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej.
Był szefem: Węgierskiego Pułku Piechoty Nr 19, Pułku Dragonów Nr 4, Pułku Ułanów Nr 7, Pułk Haubic Polowych Nr 6, rosyjskiego 9. Pułku Ułanów (ros. Бугский 9-й уланский полк), pruskiego 10 Pułku Ułanów, pruskiego 2 Pułku Grenadierów Gwardii Cesarza Franciszka (), 17 Pułku Ułanów Cesarza Austrii Franciszka Józefa I (1. Saksońskiego), 122 Pułku Fizylierów Cesarza Austrii i Króla Węgier Franciszka Józefa I (4. Wirtemberskiego), 2. Bawarskiego Pułku Ciężkiej Jazdy (niem. Königlich Bayerisches 2. Schwere-Reiter-Regiment „Erzherzog Franz Ferdinand von Österreich-Este“), hiszpańskiego Pułku Strzelców Konnych (niem. Reitende Jägerregiments von Lusitania).