Niedługo później zaczął trenować u Malloya.
W listopadzie 1914 w Cripple Creek odbył swoją pierwszą walkę pod pseudonimem „Jack Dempsey”, który przybrał w hołdzie utytułowanemu, XIX-wiecznemu bokserowi Jacka „The Nonpareil” Dempseya; pojedynek z George’em Copelinem został zakończony przez arbitra w szóstej rundzie. Po nawiązaniu współpracy menedżerskiej z Jacka Price’a kontynuował serię zwycięskich walk na ringach stanów Utah, Kolorado i Nevada. Chcąc walczyć z lepszymi zawodnikami, w 1916 poleciał z Price’em do Nowego Jorku. Stoczył dwie 10-rundowe walki no decision ze znanymi pięściarzami – cięższym o 24 kg Andre Andersonem (Dempsey wówczas ważył 74 kg) i Burtem Kennym. Za swoje walki zyskał pozytywne recenzje od dziennikarzy sportowych, którzy chwalili go za jego szybkość, silne ciosy i widowiskowy sposób walki oraz nadali mu przydomek „Młociarz z Manassy” (Manassa Mauler). Wkrótce później zakończył współpracę menedżerską z Jackiem Price’em, a jego nowym agentem został John Reisler, który zaproponował mu walkę z Samem Langfordem lub Gumboatem Smithem), zawodnikami ze światowej czołówki, ale żadnej z tych ofert nie przyjął. 14 lipca 1916 stoczył, zakończoną remisem, walkę z Johnem Lesterem Johnsonem.