Powrócił do rywalizacji sportowej za sprawą Jacka Kearnsa, który zaoferował mu współpracę menedżerską. Po intensywnych treningach z Teddym Hayesem przystąpił 7 września 1917 do walki z Willym Meehanem zakończonej remisem po czterech rundach. Do końca roku pokonał jeszcze kilku zawodników: Charliego Millera (nokaut w pierwszej rundzie), Boba McAlistera (w czwartej rundzie), Gunboatem Smithem (wygrana na punkty po czterech rundach) i Carlem Morrisem (wygrana po czterech rundach).
Na początku 1918 znokautował trzech spośród najlepszych zawodników wagi ciężkiej na świecie – Homera Smitha (w pierwszej rundzie), Carla Morrisa (dyskwalifikacja zawodnika w szóstej rundzie) i Jima Flynna (nokaut w pierwszej rundzie). Następnie pokonał także Billa Brennana (w szóstej rundzie), Dana Flynna (w pierwszej rundzie), Artura Pelkeya (w pierwszej rundzie) i Billy’ego Miske (w 10. rundzie). Seria zwycięstw usytuowała Dempseya w ścisłej amerykańskiej czołówce pięściarzy.