Piotr II Medyceusz, zwany też Piotrem Nieszczęśliwym, (wł. Piero Il Fatuo; (ur. 15 lutego 1472, zm. 28 grudnia 1503) – władca Florencji w latach 1492–1494. W dwa lata po śmierci ojca został odsunięty od władzy, a we Florencji przywrócono republikę.
Życiorys Urodził się we Florencji jako najstarszy syn Wawrzyńca Wspaniałego i Klarysy Orsini. Był starszym bratem papieża Leona X.
Przejął władanie nad Florencją w roku 1492. Po krótkim okresie pokoju, chwiejna równowaga między włoskimi mini-państwami, pracowicie zbudowana przez ojca, runęła w roku 1494, kiedy król Francji Karol VIII zdecydował się przekroczyć Alpy na czele armii z zamiarem zajęcia Królestwa Neapolu, powołując się na prawo dziedzictwa tronu. Karola zwabił do Włoch Ludwik Sforza, były regent Mediolanu, który zamierzał usunąć swego bratanka, Gian Galeazzo Sforzę i zastąpić go w charakterze księcia.