Napisano w nim, że królowa Jadwiga zgadza się na budowę, uwalnia od podatków 2 łany pod miastem i folwark w Libuszy z 3 stawami rybnymi, stanowiące uposażenie, a nadto ofiaruje pod szpital plac koło murów, gdzie niegdyś stał jeden z trzech zamków bieckich, zniszczony w czasie pożaru w 1388. Następni królowie zwiększyli uposażenie szpitala. Ogólnie przyjmuje się, że uposażenie to było jednym z największych w krajuDokumenty dotyczące budowy i uposażenia szpitala św. Ducha w Bieczu opublikował w całości S. Kuraś; I. Sułkowska-Kuraś, Zbiór dokumentów małopolskich, cz. IV, Wrocław 1969, nr 1121, 1124..
W Bieczu istniało także dużo kościołów. W czasach świetności miasta istniało ich aż siedem. Do najcenniejszych zabytków architektury sakralnej należy kościół parafialny św. Piotra i św. Pawła. Najstarszą jego częścią jest prezbiterium zbudowane przed 1480. Z zapisków w rejestrze zabytków Królestwa Polskiego wynika, że budowę rozpoczęto już w 1326. Obecną nawę główną postanowiono dobudować pod koniec XV wieku. Nawy główna i boczne zostały ukończone w 1519. Kaplice zostały dobudowane w latach 1521–1560. Cennym zabytkiem jest późnorenesansowy wielki ołtarz wykonany przed 1604.