W 1641 siedzibę starostwa przeniesiono do budynku wójtostwa, która była już ostatnią siedzibą starostów bieckich.
XIII-wieczny zamek zbudowano w pewnej odległości od miasta. Został on rozebrany w 1475 za sprawą Kazimierza Jagiellończyka.
W 1624 został do Biecza sprowadzony zakon reformatów. Dokonał tego o. Hipolit Łowicjan z klasztoru zakliczyńskiego, głównie dzięki pomocy kaznodziei bieckiego ks. Piotra Zielonackiego oraz wielu fundatorów. Początkowo klasztor był położony nad brzegiem rzeki Ropy, ale w 1651 został przeniesiony bliżej centrum, gdzie stoi do dziś. Po przeprowadzce wielka powódź zalała poprzednią siedzibę zakonu.
W XV i XVI w. powstawało wiele obiektów architektonicznych o charakterze publicznym oraz okazałych kamienic mieszczańskichT. Ślawski, Produkcja i wymiana towarowa Biecza w XVI i XVII w., Rzeszów 1968 s. 79–156.. Szpital Świętego Ducha w Bieczu powstał przede wszystkim z inicjatywy św. królowej Jadwigi – w mieście liczącym już ponad 3000 mieszkańców taka instytucja okazała się niezbędna. Początek szpitalowi dał dokument wydany w Krakowie 25 lipca 1395.