Był również Adolf Zeligson projektantem kompozycji przestrzennej nowego cmentarza żydowskiego przy ul. Brackiej (1892), domu przedpogrzebowego fundacji Hermana i Miny Konstadtów na tymże cmentarzu (1892). Zaprojektował także grobowce: Markusa i Teresy Silbersteinów (1900–1901) oraz Izraela i Leony Poznańskich (projekt wstępny 1900?) na tym samym cmentarzu.
W wyniku zastoju budowlanego, w 1906 roku Adolf Zeligson udał się na kilka miesięcy do Paryża, a następnie osiadł w Moskwie. Po 1907 roku projektował z powodzeniem liczne secesyjne budowle w Moskwie. Klientami Seligsona byli głównie przedsiębiorcy pochodzenia żydowskiego. Budował prestiżowe kamienice, banki i rezydencje prywatne. Większość budynków Seligsona nosiła ślady francuskiej secesji, a elementy kamienicy M. P. Kronenblecha zostały bezpośrednio skopiowane ze słynnych dzieł tego stylu. Najbardziej godne uwagi są jego kompleks mieszkalny przy ulicy Nowej Basmannej 10 – jeden z największych w przedrewolucyjnej Moskwie – oraz domy na rogu ulic Archangielskiej i KriwokolennejМария Владимировна Нащокина, Архитекторы московского модерна. Творческие портреты. Москва 2005, c. 211—213. Organizator i budowniczy spółdzielni mieszkaniowych w Moskwie. W 1908 roku Zeligson został przyjęty w poczet członków Moskiewskiego Towarzystwa Architektonicznego.