Dopiero w okresie rewolucji przemysłowej produkcję książek rozpoczęto na szeroką skalę, a wiązało się to ze zmianą standardów druku. Drukarze odeszli od praktyk rzemieślniczych na rzecz zmechanizowanego systemu druku. Jednym z elementów procesu poligraficznego było nadawanie książce oprawy, która stała się już integralną częścią każdej publikacji. W XX w. powstawały już ilustrowane okładki nakładowe. Ich celem, w przeciwieństwie do opraw introligatorskich, jest zareklamowanie dzieła oraz przekazanie podstawowych informacji o książce. Równie istotna jest kompozycja graficzna na okładce, która w założeniu ma zachęcić potencjalnego czytelnika do zakupu książki.
Rodzaje okładek ze względu na ich budowę Oprawy twarde Oprawa twarda tradycyjna W tradycyjnym ręcznym sposobie oprawiania książek każdą składkę zszywa się pojedynczo, kolejnym krokiem jest zszycie wszystkich składek razem oraz dodatkowo sklejenie. Zebrane składki tworzą blok książki, który kształtuje się tak, aby grzbiet miał formę półkola. Wykorzystane nici są osłaniane przy pomocy muślinu, przykleja się je do grzbietu bloku. Ostatnim krokiem jest naklejenie na muślin pasków dosyć mocnego lnuM. Mitchell, S. Wightman, Typografia książki. Podręcznik projektanta, Kraków 2015, s. 350..