Po 1934 Młodzież Wszechpolska stała się de facto młodzieżową przybudówką Stronnictwa Narodowego.
Do najbardziej znanych działaczy Młodzieży Wszechpolskiej przed wojną należeli: Wiesław Chrzanowski, Jan Mosdorf, Jan Matłachowski, Andrzej Stelmachowski.
Struktury Młodzieży Wszechpolskiej przestały istnieć wraz z wybuchem II wojny światowej.
Do tradycji przedwojennego Związku Akademickiego Młodzież Wszechpolska odwołuje się dzisiaj, założona w 1989 roku Młodzież Wszechpolska.
Struktura organizacyjna Młodzieżą Wszechpolską zarządzały dwie struktury kierownicze: jawna i tajna. Decydującą rolę odgrywało kierownictwo tajne, pozostające w konspiracji. W skład utajnionej struktury kierowniczej wchodziła ogólnopolska Liga Narodowa oraz związana z ośrodkami akademickimi: organizacja „Zet” i jej przybudówka „Orzeł Biały”. Kluczowe decyzje (sprawy personalne, akcje polityczne) zależały od członków „Zetu” (5–10 starszych studentów), natomiast „Orzeł Biały” zajmował się działalnością bratniacką, korporacyjną i samopomocą naukową. Władzę w lokalnych grupach „Zetu” sprawował komisarz. Całą tajną organizacją kierował komisarz ogólnopolskiW. Muszyński, Z dziejów Stronnictwa Narodowego (1928–1947), „Biuletyn IPN” 2007 nr 8–9(79–80), s. 33 lub: http://ipn.gov.pl/download.php?s=1&id=10952 (s.