zebrany 14 lipca 1905 roku przez kpt. George’a Goslinga.P. c. syriacaHyrax syriacusvon Schreber, 1784Góry Liban, Liban.P. c. welwitschiiHyrax WelwitschiiJ.E. Gray, 1868Rzeka Maiomba, Moçâmedes, Angola.Czaszka dorosłego osobnika ze zbiorów Museu Nacional de História Natural e da Ciência.
Nazewnictwo zwyczajowe Zwierzę to żyje na terenie wielu krajów afrykańskich i azjatyckich. W związku z tym jest różnorako nazywane. Biblia hebrajska nazywa góralka שָּׁפָן szaphan. Europejczycy, niemający kontaktów z krajami Bliskiego Wschodu, szczególnie po podbojach islamskich, nie wiedzieli jak tłumaczyć nazwę tego zwierzęcia z hebrajskiego na języki narodowe, nie wiedzieli, o jakie zwierzę chodzi. Występujące aż cztery razy w Starym Testamencie słowo szaphan było tłumaczone jako jeż (Biblia Wujka), królik (Biblia brzeska), a nawet borsuk. Od fenickiego, zlatynizowanego później i-szphan-im – ziemia góralków – wzięła swą nazwę Hiszpania, łac. Hispania.
Arabowie – zwierzę występuje w Syrii, Libanie, Jordanii, Palestynie i innych krajach arabskich – nazywają góralka ghenam, Palestyńczycy nusnus.