Pobyt w Paryżu Po śmierci żony Ludwik I przyjechał do Paryża zająć się synem Franciszkiem Honoriuszem, który przebywał u rodziny Gramontów. Mieszkał przeważnie w Wersalu, przy zabudowaniach królewskich stajni. Pawilon odziedziczył po zmarłej żonie, która otrzymała go od króla Ludwika XIV. Otrzymał jeszcze w spadku jej dom w Saint-Germain. Grimaldi postanowił zabiegać o wyższą pozycję na dworze. Pragnął otrzymać nominację na ambasadora. Walka o pozycję na dworze trwała przez dziesięć lat. Zaaranżował ślub syna Antoniego z Marią de Lorraine, córką hrabiego Ludwika de Lorraine-Armagnac, bliskiego przyjaciela króla.
Ambasador w Rzymie Cierpiał na reumatyzm i starzał się szybko. W 1698 po wielu latach spełniły się jego marzenia. Otrzymał nominację na ambasadora nadzwyczajnego Francji przy Stolicy Apostolskiej. Głównym jego zadaniem było uzyskanie poparcia papieża Innocentego XII w sprawie sukcesji tronu hiszpańskiego. Ludwik I wjechał do Rzymu z wielką pompą. Wydał na to swoją fortunę. Towarzyszyło mu trzech francuskich kardynałów w karocach z szóstką końmi podkutymi srebrnymi podkowami. Nie wiadomo, jak się przyczynił do realizacji planów króla francuskiego. Król Hiszpanii Karol II Habsburg posłuchał zdania papieża i wskazał na następcę wnuka Ludwika XIV.