39.
Prawdopodobnie z czasów pogańskiej reakcji za panowania Eadbalda pochodzą dwa groby z Finglesham, zawierające w wyposażeniu brązowy wisiorek i pozłacaną sprzączkę, związane z kultem boga WodanaJ. Campbell, E. John, P. Wormald, The Anglo-Saxons, s. 24–25, 48–49..
Relacja Bedy Czcigodnego Relacja Bedy Czcigodnego na temat początków rządów Eadbalda i jego drogi od poparcia dla religii pogańskiej do nawrócenia na chrześcijaństwo jest dość dokładna, jednak zawiera pewne wewnętrzne sprzeczności. Wersja wydarzeń według tego zakonnika jest następująca: 24 lutego 616: Śmierć Ethelberta, objęcia rządów przez jego syna Eadbalda. 616: Eadbald staje na czele reakcji pogańskiej, poślubia swoją macochę i odmawia przyjęcia chrztu. W tym samym czasie synowie Saeberta wygnali Melita, biskupa Londynu, który schronił się w Kencie. 616: Melit i Justus, biskup Rochester, opuszczają Kent i udają się do Francji. 616/617: Jakiś czas po odjeździe Melita i Justusa Wawrzyniec, biskup Canterbury, rozważa możliwość udania się do Francji. Ma wizję w której chłoszcze go święty Piotr. Rankiem pokazuje blizny Eadbaldowi, który nawraca się na chrześcijaństwoBeda Czcigodny, Historia kościelna narodu angielskiego, II 6 (Bede, Ecclesiastical History of the English, tłum. L. Sherley-Price, wyd. D.H. Farmer, London 1991, s.