Po uwolnieniu larw samica w ciągu kilku dni zjada puste osłonki jajowe, które pozostały na jej odwłoku.
Larwy wchodzą w skład planktonu i przez 3–4 tygodnie dryfują w strefie pelagicznej, gdzie znaczna ich część pada łupem drapieżników. W tym czasie przechodzą od trzech do pięciu stadiów zoea, by po kolejnym linieniu przekształcić się w stadium postlarwalne. Cały ten etap rozwoju w toni wodnej trwa około 25–33 dni.
Rozmieszczenie geograficzne thumb|left|Osobnik w naturalnym środowisku Birgus latro występuje na wyspach Oceanu Indyjskiego oraz w środkowej części Oceanu Spokojnego. Na zachodzie obszar jego występowania obejmuje Zanzibar u wybrzeży Tanzanii. Północną i południową granicę występowania wyznaczają odpowiednio zwrotniki Raka i Koziorożca, przy czym w strefie subtropikalnej – na przykład na wyspach Riukiu – populacje tego gatunku są stosunkowo nieliczne. W przeszłości skorupiak ten zamieszkiwał również kontynent australijski, Madagaskar, wyspę Rodrigues, Wyspę Wielkanocną, Tokelau, Markizy oraz prawdopodobnie Indie, jednak uległ tam całkowitemu wymarciu. Ponieważ dorosłe osobniki nie potrafią pływać, zasiedlanie odległych lądów odbywało się najprawdopodobniej w stadium larwalnym, przenoszonym przez prądy morskie wraz z planktonem.