W mitologii Jej pierwszym kochankiem był Adonis. Była małżonką Hefajstosa, ale epizod z Aresem świadczy, że nie odznaczała się wiernością (z tego związku zrodzili się Dejmos, Fobos, Harmonia, Eros i Anteros). Hefajstos ukrył w łożu pułapkę z mocnej, lecz niezauważalnej, metalowej sieci i schwytał w nią Afrodytę z Aresem. Potem wystawił ich na pośmiewisko przed innymi bogami na Olimpie.
W konkursie piękności pomiędzy Herą, Ateną i Afrodytą, ta ostatnia obiecała Parysowi Helenę, żonę Menelaosa ze Sparty, za tytuł najpiękniejszej (jabłko niezgody), czym przyczyniła się do rozpętania wojny trojańskiej. W wojnie starała się sprzyjać Trojanom.
Po śmierci Hektora Afrodyta skrapiała jego ciało olejkiem różanym, aby chronić ciało od zepsucia.
Atrybuty i przydomki Jej atrybutami były: rydwan zaprzężony w gołębie, róża, jabłko oraz mirt. Czciły ją zwłaszcza kobiety, uważające ją za patronkę małżeństwa. Ze względu na związek z morzem czczona była również przez żeglarzy i w miastach portowych.