Lukrecji dedykował ostatecznie swój dialog Gli Asolani z 1505, traktujący o miłości ziemskiej i miłości duchowej.
Dalsze losy W 1513 roku został sekretarzem papieża Leona X w Rzymie. Jego hojności zawdzięczał też liczne beneficja kościelne. Mieszkał potem w Wenecji i ulubionej Padwie, do czasu gdy papież Paweł III mianował go kardynałem. Ostatnie lata życia spędził w Rzymie.
Twórczość Rozmowy w Asolo Wydane w 1505 roku Rozmowy w Asolo (Gli Asolani) napisane w trzech księgach prozą rozgrywają się w Asolo nieopodal Treviso, w letniej rezydencji byłej królowej Cypru Katarzyny Cornaro. Bembo bawił przez jakiś czas na dworze Katarzyny i tam umieścił opowiadanie. W obecności dworzan, trzej weneccy młodzieńcy: Perottino, Gismondo i Lavinello, przebywający w towarzystwie trzech kobiet rozprawiają przez trzy dni o miłości. Po obiedzie towarzystwo schodzi się do ogrodu i siada w chłodzie przy źródle pod wawrzynami. Gismondo stawia pytanie czy miłość jest dobrem czy złem. Melancholijny Perottino uważa, że wszystko co złe na świecie pochodzi z miłości. Drugiego dnia Gismondo broni miłości. Na trzeci dzień do rozmowy przyłącza się sama królowa i oddaje głos Lavinellowi, który próbuje pogodzić wypowiedzi swoich przedmówców.