Lon Nol (ur. 13 listopada 1913 w Prey Vêng, zm. 17 listopada 1985 w Fullerton, Kalifornia) – kambodżański polityk i wojskowy. Prezydent Republiki Khmerów (Kambodża) w latach 1972–1975.
Życiorys Nol kształcił się w Liceum Chasseloup-Laubat w Sajgonie, a następnie w Królewskiej Akademii Wojskowej. W drugiej połowie lat 30. podjął pracy urzędnika. W 1946 roku został gubernatorem prowincji Kracheh. Stał się współpracownikiem panującego monarchy Sihanouka. W armii kambodżańskiej dosłużył się stopnia generalskiego. Po raz pierwszy ministrem obrony został w latach 60. W rządzie zajmował stanowisko proamerykańskie. Za zgodą króla Sihanouka pod pretekstem „działalności wywrotowej” i rzekomej „służalczości” tej frakcji względem Hanoi rozprawił się z lewicową Partią Ludową. 11 września 1966 roku odbyły się pierwsze w historii kraju „wolne wybory”, w których, na skutek fałszerstw, 75% mandatów w Zgromadzeniu Narodowym zdobyli konserwatyści. Lon Nol został przez nich desygnowany na premiera, a duże wpływy w rządzie zdobył ultrakonserwatywny członek rządzącego klanu Sisowath Sirik Matak, znany z wrogości wobec Sihanouka. Rządy Lon Nola doprowadziły do napięć społecznych i stworzyły korzystne warunki do budowy na obszarach wiejskich partyzantki komunistycznej. 11 marca 1967 w miejscowości Battambang wybuchło powstanie chłopskie.