Historie postapokaliptyczne często rozgrywają się w świecie przyszłości pozbawionym technologii albo w rzeczywistości, w której zachowały się jedynie szczątkowe elementy dawnego społeczeństwa i technologii.
Katastrofa nie musi dotyczyć całej Ziemi. Do konwencji postapo zaliczają się także utwory dotyczące skutków nawet lokalnych katastrof, jednak na tyle poważnych, że pozostają po nich obszary spełniające założenia postapo, np. powieść Piknik na skraju drogi czy nawiązująca do niej luźno gra S.T.A.L.K.E.R.: Cień Czarnobyla.
Dzieła postapokaliptyczne często przedstawiają utratę globalnej perspektywy, ponieważ bohaterowie są zdani wyłącznie na siebie, nierzadko posiadając niewielką lub żadną wiedzę o świecie zewnętrznym. Ponadto dzieła postapokaliptyczne często przedstawiają światy pozbawione nowoczesnej technologii, której szybki rozwój może stanowić wyzwanie dla ludzkiej percepcji. Ewolucyjnie ludzki mózg przystosowany był do radzenia sobie z problemami bezpośrednimi, takimi jak zagrożenia fizyczne, a nie do funkcjonowania w złożonych strukturach współczesnego społeczeństwa. W światach postapokaliptycznych problemy typowe dla zaawansowanych cywilizacji znikają, co sprawia, że fabuły koncentrują się na prostszych, bardziej pierwotnych realiach.