W technice tej dzięki odpowiedniemu ułożeniu ciała skoczka jego środek ciężkości przechodzi pod poprzeczką, co umożliwia oddanie wyższego skoku.
Historia Najważniejsze daty w historii skoku wzwyż: 1864 – rozegranie pierwszych oficjalnych zawodów skoku wzwyż w Anglii, 1865 – sformowanie przepisów, w tym zapisu o możliwości wykonania jedynie trzech prób na każdej wysokości, 1874 – pokonanie pierwszy raz wysokości sześciu stóp (1,83 m) przez Marshalla Brooksa (Wielka Brytania), 1874 – użycie po raz pierwszy techniki „nożyce” (scissors) przez Williama Page’a (USA); wcześniej używano techniki pierwszeństwa stopy, 1895 – pierwsze zawody z udziałem kobiet, 1912 – wprowadzenie techniki kalifornijskiej przez George Horine’a (USA) i pokonanie przez niego pierwszy raz w historii skoków wysokości 2,00 m, 1925 – przyjęcie decyzji przez IAAF o takim zamocowaniu poprzeczki, by każde jej dotknięcie spowodowało jej zrzucenie, 1928 – wprowadzenie skoku wzwyż kobiet do konkurencji olimpijskich, 1932 – pierwszy rekord w skoku wzwyż kobiet uznany przez IAAF (1,65), 1941 – pokonanie granicy 2,10 m przez Amerykanina Lestera Steersa (2,11), w nowym stylu, w którym poprzeczka pokonywana jest najpierw głową zawodnika, 1958 – Rumunka Iolanda Balaș jako pierwsza kobieta pokonuje wysokość 1,80 m, 1960 – Amerykanin John Thomas pokonuje po raz