W kampanii wrześniowej 1939 dowodził 28 pułkiem artylerii lekkiej (stacjonującym w Zajezierzu k. Dęblina), a następnie artylerią dywizyjną 28 Dywizji Piechoty. Po kapitulacji Modlina przeszedł do konspiracji. Od marca 1940 roku był komendantem Okręgu Związku Walki Zbrojnej Poznań, a po dekonspiracji (od września 1941 roku) – komendantem Okręgu ZWZ-AK Pomorze. Aresztowany został 13 maja 1943 r. na granicy w Nowym Dworze i przekazany do Gestapo w Toruniu. Był wielokrotnie przesłuchiwany i torturowany. Od lata 1944 roku przebywał w obozie koncentracyjnym Stutthof, skąd zbiegł na początku 1945, w czasie jego ewakuacji. Po wojnie prowadził gospodarstwo rolne pod Radomiem.
Zmarł 5 października 1963 na zawał serca we Wrocławiu i pochowany został na cmentarzu centralnym w Radomiu.
30 grudnia 1922 zawarł związek małżeński z Marią Walerią Gierycz (1898–1963), z którą miał czworo dzieci: Arankę Kiszynę (1924–2008), adwokata, Teresę Osiecką (1926–2014), polonistkę i bibliotekarkę, Andrzeja (1929–1993), inżyniera metalurga i Rudolfa (1929–2020), inżyniera górnika.
Awanse porucznik (1.11.1918) kapitan (1.6.1919) major (1.1.1927) podpułkownik (19.3.1938) pułkownik (1943)