Przez nazwy geograficzne pochodzenia wołosko-rumuńskiego rozumiemy nomenklaturę o różnorodnej etymologiiStieber Z., 1934, s. 217, rozpowszechnioną najprawdopodobniej podczas kolonizacji wołosko-rumuńskiej. Nazwy geograficzne pochodzenia wołosko-rumuńskiego występują w całych Karpatach i na Bałkanach. Poza Rumunią nazwy pochodzenia wołosko-rumuńskiego z reguły występują w formach zeslawizowanych. Do najpowszechniejszych należąZe względu na brak źródeł dotyczących języka wołoskiego prezentowane są odpowiedniki we współczesnym języku rumuńskim: od banja „kąpielisko”: Balnica od barda „topór”: Bardo od bjêska „hala, górska łąka, pastwisko” (za pośrednictwem albańskiego) (Dobrowolski K. 1938, ss. 63–65); alternatywna hipoteza, to germańskie pochodzenie (J. Rozwadowski 1914a, s. 2–3; 1914b, s. 162–163): BeskidNazwy wymienione w publikacji: Wojciech Krukar "Przyczynek nazewniczy do historii osadnictwa dorzecza górnego Sanu ", Beskidy, Beskidek, Beskidnik (Wetlina), Bieszczad, Bieszczady, Byskid, Byskyd od burden „zagroda dla owiec”, w gwarze podh. burdel to „stary, zniszczony budynek” lub pozostała po nim polana – Burdelowa Góra od certez „jasny, czysty, prześwietlony”, rus.