Z braku dowodów przestępstwa i wykorzystując przysługujący mu immunitet parlamentarny Kucharski nie poniósł odpowiedzialności karnej. Był to jeden z najpoważniejszych skandali – afer gospodarczych okresu przed przewrotem majowym. Kucharski przeszedł do działalności gospodarczej wycofując się z życia politycznego, opuszczając szeregi ZLN. Do 1939 zasiadał jako członek zarządów różnych towarzystw przemysłowych i spółek prawa handlowego.
II wojna światowa i Polska Rzeczpospolita Ludowa Kucharski za sprawowanie funkcji ministra byłej dzielnicy pruskiej, był poszukiwany przez Gestapo. Przez cały czas trwania okupacji ukrywał się.
Po zakończeniu wojny zaangażował się w tworzenie struktur amatorskiego ruchu popularyzacji wiedzy astronomicznej. Kucharski przyczynił się do ponownego uruchomienia oddziału Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii. W latach 1949–1959 był prezesem. W tym okresie dopuścił się przestępstw urzędniczych, lecz sprawę umorzono w 1964 r.
W latach 1955–1959 zasiadał w redakcji popularnonaukowego pisma astronomicznego „Urania”.
Zmarł 27 grudnia 1964 r. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (pas 59, rząd północny, miejsce 37)Lokalizator Grobów – Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie.