można zidentyfikować kilka głównych wzorców, z których kilka może być wystarczająco wyraźnych, aby mogły być ważnymi podgatunkami. Osobniki, ze wzorem umaszczenia podgatunku nominatywnego variegata, są również znajdowane daleko w głąb zasięgu występowania podgatunku editorum. Jeśli istnieje rzeczywista specjacja sympatryczna, mogą one wymagać uznania za pełnoprawne gatunki, chyba że uniemożliwi to zbyt duża obserwowana zmienność. Zachodzi potrzeba dalszych badań. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają trzy podgatunki. Podstawowe dane taksonomiczne podgatunków (oprócz nominatywnego) przedstawia poniższa tabelka:
Podgatunek Oryginalna nazwa Autor i rok opisu Miejsce typoweV. v. editorumLemur variegatus editorumOsman Hill, 1953Madagaskar.V. v. subcinctaProsimia subcinctaA. Smith, 1833Madagaskar.
Ostatni z wymienionych prawdopodobnie krzyżuje się z wari rudym u spływu rzek Vohimara i Antainambalana, aczkolwiek brakuje co do tego pewności. Ponadto populacje wymienionych trzech podgatunków przechodzą w siebie płynnie.
Z podziałem takim nie zgadza się IUCN, podnosząc badania autorstwa Baden et al. z 2014 roku, dotyczące mikrosatelitarnego DNA, wedle których jedynie podgatunek nominatywny i V. v.