Nie ma ono skomplikowanej budowy, a tworzą je gałązki i liście, wyściela zaś futro samej matki, które wyrywa ona sobie z boków ciała. Samica zazwyczaj wydaje na świat 2–3 noworodki, aczkolwiek w niewoli obserwowano ich od 1 do 5. Zależność między licznością miotu a masą ciała samicy wskazuje na mniejsze liczebności miotów na wolności, jako że hodowane w niewoli samice są cięższe. Noworodek rozwinięty jest słabo, ważąc niespełna 100 g. Od początku ma jednak otwarte oczy barwy jasnoniebieskiej. Ubarwieniem nie różni się od osobników dorosłych. Rośnie szybko. Zmienia barwy oczu z niebieskiej na złotą w drugim tygodniu życia. Przez kilka pierwszych tygodni życia młode przebywają w zbudowanym przez matkę gnieździe. Pozostają w nim, kiedy matka opuszcza gniazdo celem pożywienia się. By zdobyć odpowiedni pokarm, musi ona przemierzać długie dystanse, zatem zabieranie ze sobą młodych nie bilansowałoby się energetycznie. Z czasem zaczyna zabierać je ze sobą, przenosząc w pysku za skórę boków ciała. Początkowo młode żywią się mlekiem matki, ssąc jej sutki. Podczas karmienia matka leży na młodych. W opiece nad dziećmi uczestniczą też inne osobniki danej grupy. Po czterech miesiącach życia młode osiąga ¾ masy dorosłego zwierzęcia. Samica osiąga dojrzałość płciową w wieku poniżej dwóch lat. Samcom zabiera to 3 lata.