Są nimi na przykład chrząszcz herkules z Małych Antyli i nowozelandzkie wety – 4 gatunki olbrzymich pasikoników, które osiągają długość do 85 milimetrów i masę 71 gramów.

Bardzo zagrożone są także gatunki owadów żyjących na wyspach. Ich populacje są małe i izolowane, toteż wszelkie zmiany w środowisku wyspy, na której one występują, mogą doprowadzić do szybkiego zaniku gatunków już rzadkich. Do takich gatunków należą skorek z wyspy św. Heleny, tasmańska muszka potokowa, amerykański motyl atala, motyl drzewny z Sulawesi i reliktowa mrówka ze Sri Lanki.

Pięć europejskich gatunków mrówek z rodzaju Formica, zwanych popularnie mrówkami leśnymi, to gatunki zagrożone wyginięciem. Ich udział w utrzymaniu równowagi w biocenozach leśnych jest powszechnie znany, jednak ich liczebność ciągle zmniejsza się wskutek zanieczyszczenia i dewastacji środowiska.

Izolacja i stopień zagrożenia