150px|thumb|Studium konia Prowadził studia przyrodnicze w stajniach mediolańskich, rysując konie najczystszej krwi oraz poddając analizie proporcje ich ciała. Zainteresowanie końmi sprawiły, że Leonardo zaplanował wydanie traktatu o anatomii koni (zdaniem Giovaniego Paolo Lomazzy traktat powstał, jednak został zniszczony podczas pożaru w 1499 roku). Powstały rysunki m.in. sycylijskiego wierzchowca należącego do Galeazza Sanseverina, dowódcy wojsk Mediolanu i zięcia Ludwika Sforzy. W czerwcu 1490 roku Leonardo przyglądał się w Pawii pozostałościom pomników konnych z czasów antycznych.
Odsłonięcie gipsowego modelu 30 listopada 1493 roku, podczas uroczystości z okazji zaślubin Bianki Marii Sforzy (bratanicy Ludwika) z Maksymilianem I (przyszłym cesarzem) na Corte Vecchia został wystawiony gipsowy model pomnika naturalnej wielkości. Wywoływał wielkie zainteresowanie i podziw współczesnych, a Leonardowi zapewnił renomę. Pomnik oraz Leonarda wychwalał nadworny poeta Baldassare Taccone. Paolo Giovi napisał, że koń wyglądał tak, jakby rwał się naprzód i gwałtownie prychał. Inni poeci opisując dzieło wykorzystywali przydomek da Vinci do gry słów (vinci w języku włoskim znaczy „zwyciężasz”).