Józef Kazimierz Pluta-Czachowski, „Gołdyn”, „Kuczaba”, „Paprzyca”, konspiracyjne nazwiska „Kazimierz Borkowski”, „Władysław Rusinek” (ur. 11 lutego 1898 w Kozłowie, zm. 5 sierpnia 1979 w Warszawie) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Młodość i I wojna światowa Urodził się 11 lutego 1898 w Kozłowie. Syn Wincentego Pluty i Tekli z domu Gacek. W 1905 wziął udział w strajku szkolnym. Ukończył naukę w szkole podstawowej w Miechowie, a od 1909 kształcił się w Szkole Handlowej w Kielcach. Tam od 1910 działał w tajnym skautingu. Był członkiem Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie” (od 1912) i Polskich Drużyn Strzeleckich (od 1914).
Od sierpnia 1914 służył w I Brygadzie Legionów Polskich jako podoficer. Od lutego 1917 kształcił się na kursie oficerskim w Zambrowie. Po kryzysie przysięgowym z lipca tego roku został internowany w obozie w Szczypiornie. Stamtąd został zwolniony w grudniu 1917. W tym też roku został zastępcą komendanta Obwodu Miechów Polskiej Organizacji Wojskowej, następnie został komendantem Obwodu Słomniki oraz dowódcą lotnych oddziałów bojowych w Podokręgu Miechów. W tym czasie działał pod pseudonimem „Gołdyn”.