Cyganeria Warszawska i debiut W latach 1840–1843 należał do grona Cyganerii Warszawskiej wraz z Romanem Zmorskim, Józefem Bohdanem Dziekońskim, Włodzimierzem Wolskim i Sewerynem Fillebornem. Debiutował literacko w 1842 roku na łamach „Przeglądu Naukowego”. W 1843 podjął pierwszą pracę redakcyjną w „Gazecie Teatralnej” u boku Stanisława Bogusławskiego i Józefa Bohdana Wagnera; wspólnie z Michałem Morzkowskim (późniejszym pierwszym mężem W. Marrené) napisał niewystawioną drukiem komedię Dwie szkatułki, graną w Teatrze Rozmaitości. Redagował także satyryczny „Dzwon Literacki” (organ tzw. Cechu Głupców), pod pseudonimem „wcześnie głupi”.

Emigracja (1846–1850) W latach 1846–1850 przebywał na emigracji, głównie w Paryżu, gdzie poznał Adama Mickiewicza i zbliżył się do Juliusza Słowackiego; po okresie fascynacji naukami Andrzeja Towiańskiego publicznie się od nich odciął. Brał udział w wydarzeniach powstania wielkopolskiego 1848 r.; wracając przez Puszczę Myszyniecką poznał swoją przyszłą żonę, Julię Brzozowską. Wstąpił do legionu polskiego Władysława Zamoyskiego w Turynie, następnie do legionu w Badenii rozwiązanego w czerwcu 1849 wraz z armią Ludwika Mierosławskiego;