wycofał się do Szwajcarii, w 1849 przebywał w Dreźnie. Po powrocie do kraju spędził pół roku w więzieniu w twierdzy zamojskiej, zwolniony pod koniec września 1850 r.

Publicystyka warszawska (1851–1863) Po powrocie do kraju w 1851 roku związał się z prasą warszawską. Pisał felietony do „Gazety Warszawskiej” (podpisywane znakiem gwiazdki), cieszące się dużą popularnością; jesienią 1857 r. doszło do jego zatargu z krytykiem Józefem Kenigiem, którego następstwem był pojedynek pistoletowy – stoczył go, według części relacji, brat pisarza, Florian Ligęza Niewiarowski, ciężko raniąc Keniga.

W latach 1858–1859 wraz z mecenasem Wołowskim odkupił od Kamińskiego „Gazetę Codzienną” i objął jej redakcję; publikował tam pierwsze polskie przekłady opowiadań Edgara Allana Poego. Gazetę sprzedał następnie Leopoldowi Kronenbergowi i wraz z Miniszewskim, Zmorskim i Brzozowskim założył w 1861 r. „Pszczołę”, kontynuację „Kroniki Wiadomości Krajowych i Zagranicznych”.

Wiosną 1861 r. został aresztowany pod zarzutem udziału (wraz z Mikołajem Stanisławem Epsteinem) w zawieszeniu orła na gmachu Towarzystwa Kredytowego;