Międzynarodowej Mapy Świata 1 : 1 000 000, w najbardziej oddalonych od południka osiowego punktach położonych na równiku (3°, czyli około 333 km) skala liniowa wynosi m0 = 1.00097, zmiana skali w zależności od odległości od południka osiowego ma przebieg paraboliczny, siatka kilometrowa układu UTM oparta jest na osiach: N – obraz południka osiowego (Northing – oś X u Gaussa-Krugera) oraz E – obraz równika (oś Y), współrzędne punktów początkowych układów współrzędnych prostokątnych w każdym pasie: E = 500 km, N = 0 km, UTM stosuje się dla powierzchni kuli ziemskiej pomiędzy równoleżnikami 84° N a 80° S, odwzorowanie dzieli powierzchnię elipsoidy na 60 stref po 6° długości każda, ponumerowanych od 1 do 60 (zaczynając od południka 180° – wzrost numerów na wschód, czyli pierwszy południk osiowy to 177° W), wyjątkiem jest strefa 32 (między 56° i 64°szerokości geograficznej północnej), która jest rozszerzona do 9° (od 3° do 12° E), co skutkuje tym, iż strefa 31 ma szerokość 3° (od 0° do 3° W).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Układ UTM · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.