Uważa, że takie określenia jak „islamskie dziecko” lub „chrześcijańskie dziecko” powinny zostać zarzucone, są bowiem równie nieuprawnione jak „dziecko marksistowskie” lub „dziecko torystowskie”, ponieważ niemożliwe jest, by tak młody człowiek mógł samodzielnie posiąść niezależny pogląd na świat i społeczeństwo.
Książkę kończy pytanie: czy religia, pomimo związanych z nią problemów, jest w stanie zapełnić tę drażliwą lukę, dając pocieszenie i inspirację potrzebującym. Według Dawkinsa te potrzeby znacznie lepiej zaspokajają takie niereligijne dziedziny jak filozofia i nauka. Dowodzi, że ateistyczny światopogląd jest afirmacją życia w sposób, który jest nieosiągalny dla religii z jej nie dającymi żadnej satysfakcji „odpowiedziami” na egzystencjalne pytania. Na końcu zajmuje się tymi, którzy „potrzebują wsparcia w ucieczce od religii”.
Wydania W krajach anglojęzycznych książka była bestsellerem. W listopadzie 2006 znalazła się na drugim miejscu na liście Amazon.com. Od października 2006 do września następnego roku przez 51 tygodni była na liście New York Times Hardcover Nonfiction Best Seller, na początku grudnia zdobywając czwarte miejsce.