Historia wysokościowej osnowy geodezyjnej w Polsce – zarys historii powstania geodezyjnej osnowy wysokościowej – sieci punktów (reperów) o ustalonych rzędnych wysokościowych względem poziomu morza.
thumb|250px|Strona tytułowa „Geometria to jest miernicka nauka” Stanisława Grzepskiego Pierwsze wzmianki o wykonywaniu pomiarów wysokościowych na terenie Polski znajdują się w dziele Stanisława Grzepskiego „Geometria to jest miernicka nauka” z 1566 r. Jako pierwszy, król Stanisław August Poniatowski, tworząc Korpus Topografów, polecił przeprowadzenie niwelacji w Polsce. Pierwsze sieci wysokościowe, które na owe czasy można nazwać sieciami niwelacji precyzyjnej, zaczęły powstawać na ziemiach polskich w latach 70. XIX wieku. Był to okres rozbiorów Polski. Niwelację na terenach poszczególnych zaborów wykonywano różnymi instrumentami i metodami, przyjmując różne poziomy odniesienia. Z sieci pruskiej wiele znaków wysokościowych włączonych było potem do pomiaru kolejnych sieci polskich. Punkty dawnej sieci austriackiej i rosyjskiej w obecnych granicach Polski znajdują się w bardzo niewielkiej liczbie.